Cukier Wajnkranc Bursztyn

Genealogie familie Wajnkranc-Cukier

Pejsach (Pierre) CUKIER

Warschau (Russisch Polen) 28-3-1893. Handschoenenmaker, fotograaf, kunstschilder

Zoon van Joska CUKIER en Ryki FELIGMAN

Leefde tussen 1921 en 1941 onder de naam Cukier

Leefde vóór 1921 en ná 1941 onder de naam:

Eljie Meilach (Ilja) WAJNKRANC

Popovo Kostelno (Russisch Polen) 2-10-1896 / Den Haag 13-4-1959. Fotograaf-kunstschilder

Zoon van Schmaia WAJNKRANC  1853-1917 en Ruchla BORNSTEIN  1854-1917

X        Den Haag 2-9-1921 / Den Haag 30-6-1931

Gudes BURSZTYN

Warschau 13-3-1896 / Sobibor 23-4-1943. Handschoenenmaker, fotograaf, huishoudster

Dochter van Gecela Lejby Bursztyn en Rywka Szajndle Ciszinski

Zoon:

Schmaie Leibil (Leo) CUKIER

Den Haag 18-11-1921 / Blaricum 15-3-1994. Directeur onderneming

X        Den Haag 31-5-1946

Maria WITTEMAN

Den Haag 11-11-1923

Drie kinderen onder wie Leo CUKIER.

Den Haag 2-6-1949 / Winsum (Gn) 19-3-2003. Organisatie-adviseur

X        Amsterdam 1971 

Jane Yvonne LEUSINK  6-5-1949. Docent, schrijver

Kinderen: Roos Elin CUKIER 12-11-1979 en Eva Mirte CUKIER 2-5-1981

Eljie Meilach (Ilja) WAJNKRANC

X        Den Haag 1949/partner van:

Henriëtta Allegonda Elisabeth van NIFTERICK

Den Haag 21-4-1924. Ambtenaar, fotograaf-kunstschilder

Dochter van Willem Christiaan Diederick van Nifterick 1886 en Anna Maria Goyaerts 1889.

(Pleeg)dochter: Marianne 1947.

Ik wilde een waar verhaal vertellen, zegt Laurent Binet over zijn boek HhhH

Ik wilde de waarheid delen met de lezers, niet liegen, ik wilde de vragen delen, de problemen delen. Bij het schrijven begon ik al snel mijn verhaal te becommentariëren. Ik wist niet wat er zou gebeuren, ik wist niet wat ik zou ontdekken. Er ontstaat een verhaal en een meta-verhaal, maar wat moest het evenwicht zijn? Mijn uitgever zei hou op met dat geklets, ik kletste in het begin te veel, en ik schrapte, schrapte tot er een evenwicht van 2/3 verhaal en 1/3 commentaar overbleef.

Tegenover mijn aanpak staat die van Jonathan Little met zijn les Bienveillantes, de Welwillenden. Het is een liefdesgeschiedenis gecombineerd met een nazi. Maar je kunt geen nazi's begrijpen, ook niet in fictie, je kunt de sleutel van het nazisme niet begrijpen. Het is fout dat te proberen. Ik vermeed juist de monologue interieur, je kunt de gedachten van een nazi niet begrijpen.

Ik vraag: misschien kun je ze verklaren?

Je gaat niet in het hoofd van iemand zitten, dus stopte ik mijzelf erin. Het verhaal van de twee parachutisten die Heydrich in 1942 vermoorden is zo sterk dat je daar geen fictie bij nodig hebt. Literatuur hoeft niet samen te vallen met fictie. Zo kon ik bij een verklaring komen.

Het is niet geheel naïef dat ik hiermee bezig ben geweest, mijn vader was geschiedenisleraar, mijn moeder Joods. Er zijn weken dat ik  niet denk aan mijn joods zijn, maar je hebt ouders van de tweede generatie kinderen, die zelf dus nog de oorlog hebben meegemaakt, die er nooit of altijd over praten. Dat blokkeert. Maar de generaties erna zijn dat niet, die zijn geïnteresseerd. De geschiedenis leert ons niets, maar onthou wel wat er is gebeurd.

Laurent Binets tweede boek gaat over de Franse president Hollande die hij tijdens zijn verkiezingscampagne volgde Rien ne se passe comme prévu, Niets gebeurt zoals het voorspeld is.
Je kunt niet objectief zijn maar je moet wel bij de feiten blijven. Ik construeerde fictie en deconstrueerde die nadien. Maar je kunt het als fictie lezen. In Frankrijk is het een récit, een story, in Nederland heet het literaire non-fictie.

Laurent Binet, interview met de schrijver van HhhH (Himmlers hirn heissen Heydrich), mijn grote voorbeeld